چاه خواهد افتاد . 1126 من اتّهم نفسه امن خداع الشّيطان : هر كه نفس خود را تهمت نهد ( و آن را خطا كار بداند ) از فريبهاى شيطان بر كنار ماند . 1127 من خالف نفسه فقد غلب الشّيطان : هر كه با نفس خويش مخالفت ورزد البتهّ بر شيطان پيروز مى گردد . 1128 من انس بتلاوة القرآن لم توحشه مفارقة الأخوان : هر كه به خواندن قرآن انس گيرد جدائى دوستان بوحشتش نيفكند . 1129 من شكى ضرهّ الى غير مؤمن فكانّما شكى اللّه سبحانه : هر كه گرفتاريش را با شخصى غير مؤمن در ميان نهد چنانست كه شكايت از خدا برده است . 1130 من عظّم صغار المصائب ابتلاه اللّه سبحانه بكبارها : هر كه گرفتاريهاى كوچك را بزرگ شمارد خداوند او را به بزرگترش گرفتارش سازد . 1131 من اطاع نفسه فى شهوتها فقد اعانها على هلكتها : هر كه در شهوت رانى نفسش را فرمان برد البتهّ آن نفس را بر شهوت رانى يارى داده است 1132 من اخّر الفرصة عن وقتها فليكن على ثقة من فوتها : هر كه فرصت را از وقتش عقب اندازد بايد به از دست رفتن آن فرصت اطمينان داشته باشد . 1133 من تتبّع عورات النّاس كشف اللّه عورته هر كه بدنبال عيوب و زشتيهاى مردم افتد ( و آنها را كشف كردن خواهد ) خدا عيب و زشتيش را آشكار سازد ( و رسوايش نمايد ) . 1134 من قلّ طمعه خفّت على نفسه مؤنته هر كه كم طمع باشد رنج زندگى بر وى سبك و آسان است . 1135 من يطّلع على اسراره جاره انتهكت ستره هر كه همسايه‌اش را بر اسرارش آگهى يابد پرده رازهايش دريده شود . 1136 من بحث عن اسرار غيره اظهر اللّه سبحانه اسراره : هر كه پرده از اسرار ديگرى بردارد خداوند بزرگ پرده از اسرارش بردارد . 1137 من تتبّع خفيّات العيوب حرمّه اللّه سبحانه مودّات القلوب : هر كه بدنبال عيوب پنهانى ( مردم ) افتد خداوند مهر دلهاى